Dokters hebben geleerd te helpen

Laten we er niet omheen draaien, het kan behoorlijk tekeer gaan in een maatschap. Meer dan eens raken specialistenmaatschappen in een moeizame, niet groeizame situatie. Verdrietig en frustrerend voor ieder maatschap lid. Als je er niet meer uit komt, kun je wel wat hulp gebruiken. Toch duurt het vaak jaren voor een vakgroep hulp vraagt. Jammer eigenlijk.

Hieronder lees je hoe samenwerkingen er uit kunnen zien en hoe de vergelijking met je eigen situatie eruit ziet.

Goede samenwerking

Belangrijke kwesties in goed overleg kunnen oplossen. Zodat iedereen zijn autonomie kan behouden en toch samenwerkt.

Kortom, je ontwikkelt je als mens en als groep. Je hebt het fijn met je collega’s. Afspraken zijn afspraken en als ze niet meer passen worden ze in constructief overleg bijgesteld. Iedereen voelt zich vrij en veilig om zich uit te spreken. Vergaderingen verlopen meestal soepel en snel.

Als het minder goed gaat

Er zijn weinig samenwerkingsverbanden zo intensief als artsenmaatschappen. Omdat je erg afhankelijk van elkaar bent. Dan kunnen verschillen van inzicht hoog oplopen. Van protocol tot ethiek en verdeling van taken en geld.
Conflicten blijven voortwoekeren. Mensen spreken zich minder uit, houden zaken voor zich om de ‘vrede te bewaren’.

Subgroepjes die elkaar opzoeken. Met elkaar spreken en mailen. Met uitsluiting van anderen. De sfeer is soms gespannen. Afhankelijk zijn en je toch vrij en autonoom voelen is een opgave.

Uitzonderlijk? Nee. Dokters zijn net mensen. Het kan heel stroef worden en je komt er met elkaar niet meer uit. Dat slurpt energie.

……De maatschap werd onveilig. Het klinkt gek maar ik begon er tegenop te zien om met collega’s te zijn. De sfeer… Alle dingen die niet uitgesproken werden. Vergaderingen waren een ellende. Er viel geen afspraak te maken. Collega’s spraken zich steeds minder uit, om “de lieve vrede” te bewaren. Toen werd het nog erger. Men sprak over, niet meer met elkaar.

Ruzie in de maatschap

Je bent op punt komen waarop je er niet meer uitkomt. Afspraken worden slecht nagekomen of niet als afspraak erkend. Kleine botsingen worden groot en gaan pijn doen. Zondebokken aangewezen. Op de De zorg komt in gevaar.

….Ik maak me nu zorgen over de kwaliteit van de zorg maar ook over ons zelf. Mensen beginnen naar elkaar te wijzen. Maar dat is het niet. We komen er niet meer uit. Dit is nu al meer dan twee jaar gaande. Ik maak me zorgen over de kwaliteit van de zorg maar ook over ons zelf. Er moet iets gebeuren…..

Herken je iets? Doe er wat aan. Maak een vrijblijvende afspraak. Het kan beter!